ايميل من
لینک دوستان
نویسندگان وبلاگ
بارباماما
آرشیو وبلاگ
شهریور ۸٦
امرداد ۸٦
تیر ۸٦
خرداد ۸٦
اردیبهشت ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
فروردین ۸٥
اسفند ۸٤
بهمن ۸٤
دی ۸٤
تو مدرسه و دوران دانشجويي مون هميشه يه عده بين ما بودند كه يواشكي
رفتار ما رو تحت نظر داشتند كه گزارش بدهند. يعني منافع عده اي در اين بود كه ما رو چك
كنند و مي كردند.
حال اگر در يه
مركز تحقيقاتي بدون اين كه به محققينش بگند، كاملا يواشكي ساعت ورود و خروج محققين
رو يادداشت مي كنند، به هر دليلي كه مي خواد باشه مهم نيست، به نظر شما چه فرقي
داره با فلان چك كردن يواشكي تو مدرسه؟ اون جا نفع عده اي در اين بود و اين
جا هم نفع عده اي ديگر در كار ديگري است. اگر مي خواند بدونند هر كسي چند ساعت سر
كاره خب بگند كارت بزنند، بسيار هم محترمانه تره. حتا اگر بگند همه برند و در يه
دفترچه اومدنشون رو خودشون ثبت كنند باز بهتر از اين كارِ يواشكيه. جالبه كه در
جواب اين كه چرا اين كار رو مي كنيد، گفته اند شما اصلا نبايد مي فهميديد اين كار
انجام مي شه!!!
اگر معتقديم كه مي تونيم مثلا در دانشگاهي تصميم
بگيريم كي سوار آسانسور بشه و كي نشه، و جاي ديگري مي تونيم يواشكي رفت
وآمدها رو كنترل كنيم، يعني اين كه اين منطق در ذهنمون هست كه اگر لازم بود و به
نفع خودمون يا محل كارمون يا اكثريتمون يا هر چيز ديگه بود، مي تونيم براي ديگران قانون دلخواهمون رو بذاريم و مي تونيم تو
زندگي مردم سرك بكشيم، بي اين كه بدونند.
اين همون چيزي است كه خيلي ها براش فرياد بر ميارند كه چرا با ما ال كرده اند و بل كرده اند، اما "چون به خلوت مي روند آن كار ديگر مي كنند".

